Verslag vakkanjers Maakdag, donderdag 7 februari 2019

Ze moesten extra vroeg op, de vakkanjers van het Montessori College uit Groesbeek. Om half tien werden we in Arnhem verwacht, en met de regen en de ochtendspits kost dat toch zeker een uur. Jessy, Nienke, Danyl en Sem zijn met hun idee: dag tegen eenzaamheid de schoolwinnaars en mogen deze dag een prototype maken van een technisch onderdeel van hun plan. Want vakkanjers wil de techniek promoten bij alle leerlingen in basis, voortgezet en middelbaar beroepsonderwijs.

Onze chauffeur Lorus stuurt de grote witte bus veilig naar het Fablab, we zijn keurig op tijd.   
We worden naar onze tafel gebracht en ontvangen door de organisatie.
Joep Slagter is onze productontwerper, maar hij komt er al snel achter dat dit team niet
op gang geholpen hoeft te worden, ze weten wat ze willen maken. Ook de nodige materialen en gereedschappen hebben we bij ons. De Jongens beginnen samen met mij aan ons werpspel. Afmeten, afkorten, schuren, boren, weer meten, langzaam krijgt het werpspel zijn vorm.

 

Ondertussen is Lorus met de meiden aan het tekenen op de computer. Het logo, dat Jessy op school al met Inventor getekend heeft, komt inmiddels uit de 3D printer. We waren het enige team dat zelf deze voorbereiding heeft gedaan, dus als eerste bij de printer.

Er wordt een memoryspel getekend, alles met de hand en in Inkscape de contouren van een Ganzenbord. Dat is later op de middag door de lasersnijder ingebrand en uitgesneden.

 

 

Ons werpspel staat in het middelpunt van de belangstelling. Niet zo vreemd, want we zijn met verpakte suikerwafels aan het schieten. Ook Joep komt om het spel uit te proberen en geeft na vier keer gooien tot de conclusie dat het zeer verslavend is. En dit is maar een klein onderdeel van ons grotere plan, de dag die jonge en oudere eenzame mensen samen een leuke middag moet gaan bezorgen. Er wordt aan een draaiboek gewerkt en aan verschillende spellen om de gasten bezig te houden.

Tussen de middag zijn er broodjes en een wrap voor iedereen en de dag vliegt echt om. Voor we het door hebben is het half drie en tijd om op te ruimen. Nog even een foto bij het spel. Nog niet af, maar we hebben tot 12 maart om alles af te maken en een goede presentatie te maken. Daar hangt straks in Rotterdam alles van af, want ook dit jaar willen we weer naar de landelijke finale en daar kom je niet zonder hard werken.

Met een staaltje stuurmanskunst draait Lorus de bus uit de krappe parkeerplaats en we zijn in goede stemming weer om kwart voor vier in Groesbeek terug.

Dinsdag 12 maart is de regiofinale in Rotterdam. Dan moeten we heel vroeg op!

Monique Noorbergen (docent)