Tussen waan, werkelijkheid en weer beginnen

De kop is er af. Tussen waan en werkelijkheid bewegen we ons weer op school, we mogen weer beginnen. Alsof we niet zijn weggeweest. Maar weg geweest zijn we toch beslist wel.  Maart 2020 hoeft niet uitgelegd te worden, en de weken vooraf de vakantie hoe we fysiek en afstandsonderwijs gestalte gaven net zo min.
De nieuwe waarheid of werkelijkheid toont zich door stickers, pijlen en geel tape om ons comfort en veiligheid te vast stellen. Beweegruimte. Als een crime scene bakenen we ons gebiedje af. En in deze situatie proberen we ons eerst door de roosters te vreten en dan te kijken hoe we met de kinderen wél aan de slag kunnen om contact te maken, te verbinden en uit te wisselen. Want die basis moet gelegd worden, kinderen onderling, maar ook kinderen met docenten en de collega’s onderling.

Die start maakt wel duidelijk waar onze maatschappij al maanden om schreeuwt: contact. Maar ook hoe houd je rekening met elkaars grenzen, hoe herken je die en hoe geef je deze grenzen aan? Dat is wel wat erg helder wordt in deze tijden: grenzen. Grenzen stellen en herkennen en vervolgens rekening houden met elkaar.
Afgelopen week hebben we een mooie start gemaakt. Leer elkaar beter kennen, ga in gesprek en weet wie wie is in jouw klas. En als je iets niet weet, hoe vraag je het dan?

Mooie start; elkaar leren kennen. Want wanneer je elkaar kent, zijn die grenzen net wat makkelijker te herkennen, aan te geven en te erkennen.

Menno van der Leer (docent Groesbeek)