“Maar ik kan me niet concentreren Menno.”

We staan in een cirkel opstelling en ik reflecteer de voorgaande oefening die we gedaan hebben in keuzecursus De reis van de held. Omdat ik door mijn enthousiasme vaak te snel ga, heb ik mijn les op een A4’tje, zodat ik steeds even kan kijken wat de volgende opdracht is. Het is mijn tweede jaar dat ik deze keuzecursus geef, het zit nog niet helemaal in mijn hoofd. Ik leer ook nog elke dag.
Ik hoor vaak dat kinderen zich niet kunnen concentreren en mijn antwoord is dan geregeld; “Pak je focus.” Maar ja, hoe doe je dat?

Deze week is die focus mijn opgevouwen A4’tje en ik leg het opgevouwen blaadje in het midden van de kring. Eén punt pakken werkt elke keer weer.
Koeman deed hetzelfde deze week. Een briefje, nog niet eens pdf waardig en het maakte toch een verschil. Een wezenlijk verschil.
Verschil maken zit in zulke kleine dingen. Ik zie docentschap dan ook echt als sport. Topsport. Voor en door kinderen en als coach niet minder. Coaching hierbij en hierin is onontbeerlijk en een tak van sport apart. Uiteraard is het flink werken, maar degene die het hardst zouden moeten lopen zijn de kinderen. Zouden moeten lopen…. Steeds vaker zie ik mezelf een stapje terug doen in een leerproces en probeer ik eigenaarschap, zelfbeheersing, zelfsturing en zelfbewustzijn te creëren. Zij moeten het doen. Ik geef de richting, zij staan aan het stuur. Het mooiste is het meeliften in hun “ervaringsstroom” zoals Marcel van Herpen beschrijft in het boek “Ik de leraar” op bladzijde 51. En waar nodig kunnen inspringen en aanhaken en coachen. Positiviteit en opbouwende kritiek en feedback inzetten. En waar ze struikelen laten inzien dat dáár juist de schat begraven ligt. Conflicten stoppen bij de deur, warme momenten draag je mee de school door en straal je uit. Dat is jóuw ervaringsstroom.
Wanneer er in de laatste 10 minuten in een werkschrift druk opgeschreven wordt wat er gedaan is en wat ze meenemen zie ik al spiekend erg mooie dingen voorbijkomen. Wat een inzichten zeg.

Het briefje van Koeman maakte veel los bij mij een wees me op het feit dat dat briefje een prachtige metafoor is voor het onderwijs zoals het zou moeten zijn. Wat een briefje, een opstelling en de juiste ínstelling al niet kan doen. Het zijn die kleine dingen…

Menno vd Leer