blog 13 – School at Sea

Afgelopen half jaar heeft u de avonturen van onze leerling Jasmijn (v5) kunnen volgen, terwijl zij een half jaar met de Thalassa de wereld heeft rondgevaren. Door middel van haar blogs hield Jasmijn ons op de hoogte van haar avonturen, en liet zij zien dat gedurende dat halve jaar de wereld haar school was!
Jasmijn is inmiddels weer veilig thuis en een hele ervaring rijker. Hieronder haar laatste blog. 

17 april 2019
Midden in de nacht werd ik als kapitein wakker gemaakt, omdat we langs een druk gebied voeren. Diezelfde dag kwamen we aan in IJmuiden, met mij als kapitein. Samen met de ‘echte’ kapitein heb ik toen het schip aan mogen leggen en wat was dat gaaf om te doen! Het voelde zo gek om aan te komen in Nederland, wetend dat ik over een paar dagen in mijn eigen bed zou liggen. Het kapiteinsschap is goed gegaan en ik heb er volop van genoten! Ik wilde vanaf het begin kapitein worden en het liefst de laatste scheepsovername en dat is me gewoon gelukt!

20 april 2019
Vandaag is de dag, de dag dat ik van de Thalassa af zal gaan stappen, het schip dat ik inmiddels mijn thuis noem. In de ochtend word ik wakker in de stuurhut. De laatste dagen sliep eigenlijk bijna niemand en als we dan sliepen dan sliepen we in ieder geval niet in ons eigen bed. De tijd die we hadden wilden we volop benutten en ons motto werd: ‘slapen komt thuis wel weer’. Aan de ene kant verlangde ik er naar om weer even thuis te zijn, aan de andere kant wilde ik niet weg. Dit maakte het zo dubbel. Toen we eenmaal door de sluis voeren en onze familie zagen werd dat gevoel alleen maar versterkt. Ik was blij om mijn ouders weer te zien, maar ik wilde echt niet van boord. Ik wilde niet weg van mijn thuis, mijn tweede familie. Die dag was ook zo onwerkelijk. Zo tegenstrijdig, maar ook zo mooi. Het afscheid brak aan, wij, de School at Sea’ers, oftewel SaS’ers zongen ons eindlied: een eigen versie van ‘Heimwee’. Er werden speeches gegeven en de ouders zongen ook voor ons een lied. Toen brak het moment aan om in de auto te stappen, ik bleef zolang mogelijk hangen en gaf iedereen nog een knuffel. Het voelde echt als weggaan, maar ergens toch ook weer als naar huis gaan.

15 mei 2019
Inmiddels ben ik alweer drie weken thuis. Ik moet zo erg wennen aan het weer naar school gaan en het ‘normale’ leventje. Tuurlijk is het fijn om mijn familie en vrienden te zien en heb ik heel veel lol met ze. Maar wat ik heb meegemaakt is zo waardevol en bijzonder. Soms vind ik het lastig om me te beseffen dat School at Sea nu een herinnering is. Maar aan de andere kant ben ik zo dankbaar dat ik dit heb mogen meemaken. Ik probeer mijn leven hier thuis weer op te pakken en geniet ook weer van hetgeen wat ik hier heb. School at Sea was een avontuur dat me mijn hele leven bij zal blijven en waar ik met een héél grote glimlach op terugkijk. Een avontuur waarbij ik zoveel heb gezien en meegemaakt, zoveel van heb geleerd en waarbij ik zoveel nieuwe mensen heb leren kennen. Een avontuur waar ik met trots, blijdschap en dankbaarheid op terugkijk!

Jasmijn Pieters