Berni’s leerzame lunch

Gisteren, donderdag, had ik een lunch met een aantal leerlingen van de Beuk en de Berk. Dat doe ik regelmatig om feeling te houden met hun wereld. Waar worden ze blij van, wat zijn hun zorgen, hoe kijken ze naar de wereld van nu: deze en andere vragen passeerden de revue.

Dat zijn mooie gesprekken. Zo blijft het bijzonder hoe open de leerlingen zijn. Ze luisteren naar elkaar, vullen elkaar aan en na de eerste schroom en verlegenheid -want daar zit je dan ineens, in gesprek met de rector- gaat het al heel snel over de echte dingen van het leven. En natuurlijk hebben we het over corona gehad en hun zorgen hierover. En dat ze bijvoorbeeld zo baalden dat ze nu opnieuw geen wedstrijden kunnen spelen in hun sport.

Er zaten namelijk veel sporters aan tafel, bleek.

Maar wat me het meest verraste, was hun vermogen om te accepteren dat we nu eenmaal in deze tijd te maken hebben met deze crisis. Hun toon was berustend, ja, natuurlijk baalden ze, maar ja, zo was het nu eenmaal en, ach, het was wel te doen en had ook zo zijn leuke kanten, zeker in de onlinetijd: lekker rustig, minder stress, nee, best te doen, maar nu op school, dat was wel beter en leuker….En zo babbelden we door.

Niets van de heftigheid en de frustratie te zien die de samenleving zo splijt.

Deze ochtend las ik in de krant over de toenemende agressie in de samenleving. Om aan te duiden hoe we er op dit moment in veel gevallen mentaal instaan, werd de volgende metafoor gebruikt:

Een examen is een uitdaging, een herexamen oervervelend”. Dat herken ik wel, het kost me regelmatig moeite om mezelf in de goede mood te houden, het duurt zo lang…. Sinds afgelopen week is er bij mij wel een knop aan het omgaan, als ik het voor mezelf wat voorspelbaarder wil maken, kan ik er maar beter vanuit gaan dat de enige zekerheid is dat het voorlopig nog blijft duren. Dat besef ontstond na Rutte, maar het kwartje viel echt toen ik met de leerlingen sprak.

Ze lieten me zien hoe je ook in een tijd van crisis makkelijker kan leven als je kunt accepteren dat het is wat het is. Wat een krachtig vermogen. Daar kunnen wij als volwassenen veel van leren.

 

De afgelopen week namen de positief geteste leerlingen voor het eerst wel toe. Groesbeek uitgezonderd. Dit volgen we natuurlijk op de voet. We laten ons hierin ook adviseren door de GGD. Natuurlijk maken we hierin voortdurend afwegingen en hebben we scenario’s voorhanden waarin we snel over kunnen stappen op verschillende varianten van onlineonderwijs.

De leerlingen hebben gemerkt dat we het dragen van mondkapjes stimuleren. De meesten zijn daar blij om. We zijn met velen in gesprek geweest waarom het dringende advies aanvankelijk zo slecht werd opgevolgd en wat zou helpen. ‘Duidelijkheid’ was de meest gehoorde uitspraak.

In de aanloop naar de verplichting zijn we die meer gaan geven. Door leerlingen er vriendelijk aan te helpen herinneren, bij binnenkomst, na de lessen, tussendoor. En de meeste leerlingen dragen ze nu tijdens de leswissels waarin veel leerlingen zich verplaatsen. Los van de discussies hierover voelen veel leerlingen en docenten, maar ook ouders die ziek zijn, zich hier geruster bij. Daar ben ik heel blij mee.

Ook heb ik begrip voor de zorg van een klein aantal ouders en leerlingen dat hier principieel moeite mee heeft. Na de vakantie zullen we hier een richtlijn voor opstellen.

Maar nu eerst hebben we een weekje niets en ik hoop, een beetje rust.

Berni Drop, rector-bestuurder